Kwetsbare verhalen over… jaloezie

In de aankomende periode deelt de Franciscaanse Gideonsbende steeds franciscaanse en persoonlijke verhalen over thema’s die je misschien liever uit de weg gaat. De Franciscaanse Gideonsbende nodigt je uit om deze thema’s juist aan te gaan. Lees erover, praat er met anderen over en draag de verhalen als medailles bij je.

Het derde thema dat wij met jou willen aangaan is: jaloezie. Op deze pagina vind je een thematische uitleg, een franciscaans verhaal, en een ervaringsverhaal ter inspiratie. Ken jij dergelijke verhalen? Misschien draag jijzelf deze verhalen bij je, of heeft je buurman, buurvrouw, broer, zus, vriend of vriendin een verhaal dat hierop aansluit. Verzamel deze verhalen dan.

Jaloezie

Jaloezie of ijverzucht is een gemoedstoestand of emotie waarbij men datgene wenst te krijgen wat een ander reeds heeft gekregen, of wenst dat de ander datgene niet had. Dit kan zowel om materie, eigenschappen als om relaties gaan. Het gevoel is gerelateerd aan afgunst maar is niet synoniem daaraan.                                                                                                        Wikipedia

Je kiest er niet zelf voor, het overkomt je. Je kunt blijkbaar echt ziek worden van jaloezie, het is niet fijn en je wilt het eigenlijk helemaal niet zijn. Zeker als het om iemand gaat van wie je houdt of die gewoon belangrijk voor je is. Jaloezie kan ontaarden in afgunst, waarbij je je pijlen richt op degene die heeft wat jij niet hebt – pijlen die een relatie kunnen verzieken, en bovendien uiteindelijk vooral jou zelf treffen, en je vervullen met wrok en andere emotionele narigheid.

Het liefste wil je het gevoel hebben dat je de ander iets gunt en dat je ook wilt delen in het geluk en het voordeel dat de ander heeft. Doch jaloezie dwing je niet af en het ontkennen helpt ook al niet. Vaak wordt gebrek aan zelfvertrouwen gezien als een van de oorzaken. Of een lage eigendunk. Maar het heeft ook te maken met het verwerken en erkennen van verdriet of gemis. Of met het vergelijken van de ander die in een betere situatie verkeert. Er is altijd meer aan de hand dan alleen maar jaloezie. Er ligt altijd wel een andere oorzaak of probleem onder jaloezie.

In de tijden van Corona, konden mensen wel eens een gevoel van jaloezie hebben ten aanzien van mensen die werkzaam waren in vitale sectoren, die ervoor zorgden dat de samenleving door kon draaien. De mensen in de zorg werden gezien als helden. Wanneer je niet in een van die sectoren werkzaam was zou je je ook wel eens nutteloos hebben kunnen voelen en een licht gevoel van jaloezie kunnen ontwikkelen. Niet omdat je het hun niet gunde, maar omdat je ook zo graag je steentje wilt bijdragen aan het geheel.

Of je wenste dat je een baan had waarmee je verzekerd was van een inkomen en niet hoefde wakker te liggen of je de huur wel kon betalen. Of dat je even wat afgunstig was op mensen met een grote tuin, terwijl je zelf op een bovenverdieping woonde met kleine kinderen die de hele dag thuis zaten omdat de scholen gesloten waren en je geen vitaal beroep uitoefende zodat de kinderen niet naar school of buitenschoolse opvang konden gaan. Wat had je graag desnoods even op een balkonnetje willen zitten en het voorjaar willen opsnuiven en de wind in je gezicht willen voelen.

Of in de landen waar erg strenge maatregelen waren zoals in Spanje en Italië, daar kon je blij zijn dat je een hond had die je uit moest laten zodat je toch even weer de deur uit kon. Mensen zonder hond konden hier best wel eens jaloers op worden. Maar ook in Nederland waren dierenasiels gewaarschuwd voor mensen die honden of katten kwamen halen ter welkome afleiding voor de kinderen in de periode van lockdown.

Franciscaans verhaal

Toen Franciscus van overzee op de terugreis was, had hij broeder Leonardus bij zich als reisgenoot. Omdat hij moe was, reed hij een stukje op een ezel. Zijn reisgenoot, die ook erg moe was, liep ernaast in zichzelf te mopperen: ‘Mijn ouders zouden nooit met die van hem gespeeld hebben. En nu rijdt hij op een ezel en mag ik de teugels leiden.’

Hij was nog niet uitgedacht of Franciscus kwam van de ezel af en zei: ‘Eigenlijk is het niet fair dat ik op die ezel zit en jij ernaast moet lopen, want in de wereld was jij veel belangrijker dan ik.’  Leonardus erkende met het schaamrood op zijn kaken dat hij jaloers was geweest en bood Franciscus zijn excuses aan.

Vrij naar 2 Celano 31

Persoonlijk verhaal

Een vriendin van mij zegt weleens jaloers te zijn op haar vriendinnen wanneer ze oma zijn geworden. Zijzelf zal nooit oma worden omdat haar dochter op 20-jarige leeftijd is overleden. Nog altijd doet het pijn wanneer een vriendin trots de foto’s laat zien van haar kleinkind. Met de komst van nieuwe buren met kleine kinderen krijgt ze af en toe het gevoel dat ze daar oma mag zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *