Kwetsbare verhalen over… spijt

In de aankomende periode deelt de Franciscaanse Gideonsbende steeds franciscaanse en persoonlijke verhalen over thema’s die je misschien liever uit de weg gaat. De Franciscaanse Gideonsbende nodigt je uit om deze thema’s juist aan te gaan. Lees erover, praat er met anderen over en draag de verhalen als medailles bij je.

Het zevende thema dat wij met jou willen aangaan is: spijt. Op deze pagina vind je een thematische uitleg, een franciscaans verhaal, en een ervaringsverhaal ter inspiratie. Ken jij dergelijke verhalen? Misschien draag jijzelf deze verhalen bij je, of heeft je buurman, buurvrouw, broer, zus, vriend of vriendin een verhaal dat hierop aansluit. Verzamel deze verhalen dan.

Spijt

Je herkent het misschien wel: je hebt spijt dat je iets op een bepaalde manier hebt gedaan of gezegd en had dat liever op een andere manier willen doen. Als je het nog eens opnieuw zou mogen doen, zou je het wellicht anders aangepakt of gezegd hebben.

Dit gevoel kan verdwijnen, maar niet bij iedereen. Je kunt je ook bijna continu schuldig om van alles en nog wat voelen. Het lijkt op een opgesloten in jezelf zijn.

We maken allemaal wel eens fouten en dat geeft een rotgevoel. Het is los te laten. Maar je kunt ook de schuld leggen bij de ander of bij een organisatie. Maar wanneer je er niet los van kunt komen, heeft dat vaak te maken met wat je eerder hebt meegemaakt in je leven wat zwaar en moeilijk was en waar je geen grip of controle over had.

Soms krijg je een schuldgevoel door wat derden je aangedaan hebben, maar ook door wat jij anderen aandoet.

Schuldgevoel teert op de dingen die je voor jezelf houdt. Door erover te praten of door spijt te betuigen kun je vrij worden van schuldgevoelens.

Franciscaans verhaal

Franciscus preekte op de hem eigen wijze Gods woord voor de samengestroomde inwoners. Plotseling kwam een schurk luid schreeuwend tevoorschijn en hij probeerde het stuk kapoen aan het hele publiek te laten zien.

‘Nou zien jullie eens’, kakelde hij, ‘wat voor man die Franciscus is die hier preekt en die jullie als een heilige vereren. Kijk eens naar het vlees dat hij mij gisteravond gegeven heeft toen hij zat te eten.’

De hele menigte maakte hem uit voor een schoft, en allen wasten hem de oren alsof hij door de duivel bezeten was. In de ogen van allen was datgene waarvan hij uit alle macht beweerde dat het een stuk kapoen was, in werkelijkheid een vis. En ook de ongelukkige zelf was verbijsterd door het wonder en zag zich gedwongen te bevestigen wat de omstanders zeiden.

Hij voelde zich schuldig, kreeg spijt en hij wiste de misdaad waarop hij betrapt was uit door boete te doen. In het openbaar vroeg hij de heilige om vergiffenis en hij kwam er eerlijk voor uit hoe boosaardig zijn opzet geweest was. En nadat het geweten van de zondaar veranderd was, veranderde ook het vlees weer in zijn oorspronkelijke vorm.

Vrij naar 2 Celano 79

Persoonlijk verhaal

Spijt hebben gaat verder dan dat je een verkeerde keus hebt gemaakt waar je gemakkelijk over heen kunt stappen. Als het gaat om iets wat niet meer hersteld kan worden raakt het je wezen. Ik wil het positief benaderen. Spijt geeft je inzicht in wat je anders had kunnen doen. Loslaten wanneer je het niet kunt veranderen en stappen zetten waar iets te herstellen is.

Ik heb soms nu al spijt dat ik deze laatste jaren niet meer voor mijn moeder kan en heb kunnen betekenen. Of dit reëel is weet ik niet. Of ze iets gemist heeft weet ik ook niet. Had ik het anders kunnen doen? Ook dat niet. Ik denk dat dit gevoel te maken heeft met het besef dat wanneer ze er niet meer zal zijn, ik haar ontzettend zal missen. Of ik tekortgeschoten ben, kan zij alleen beamen of ontkennen.

Pijnlijker vind ik dat ik na een aantal miskramen bang was om mijn dochter te verliezen. Het was alsof ik angstig was om me aan haar te hechten. Telkens hield ik me voor ‘ze is niet van mij, je geeft alleen het leven door.’ Spijt, neen… wel angst. Heeft ze daar hinder van gehad? Ik denk het niet. Zou ik het anders gedaan kunnen hebben? Nee, ook dat niet. Sommige manieren van doen zitten in mijn aard en doen me wel beseffen wat van belang is in mijn leven en dat ik daarin erg kwetsbaar ben.  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven